Boven verwachting positieve ervaring bij de tandarts van een angst-patiënt
Het adres van de tandartskliniek in Istanbul was even zoeken, maar al snel hadden we de Migros supermarkt gevonden die in de routebeschrijving stond, met links daarvan de passage. Het zag er nogal 'Turks' uit met overal eet-tentjes en verkopers die hun waar aan ons wilden verkopen. We liepen de passage in die twijfel opriep: 'zit hier een tandarts??'. Maar nadat we naar de 2e verdieping liepen, was het net alsof we in een andere wereld terecht waren gekomen: alles was schoon, veel glas, moderne meubilair, etc, etc. We werden hartelijk verwelkomd in de kliniek en hoewel ik een kwartier te vroeg was, kon ik na 5 minuutjes wachten al doorlopen naar het kantoor van Dr. Halil waar we besproken hebben wat mijn wensen zijn en of ik nog had nagedacht over zijn voorstel die hij had gedaan tijdens een consult-dag in Nederland, om kronen te plaatsen. Na een uitgebreide uitleg wat er op de agenda stond die week heb ik plaatsgenomen in de stoel en zijn ze begonnen. Ik was zeer nerveus en angstig en dat merkte ze; gedurende het hele traject waren ze zeer alert op bewegingen en geluiden die ik maakte en dat ervoer ik als zeer prettig en geruststellend. Dr. Halil en zijn assistente (haar naam is me helaas ontgaan) werkte prima samen en gingen grondig en nauwkeurig te werk.
De behandeling zelf verliep zeer kundig, professioneel en kalm. Ze hielden heel goed rekening met mijn 'angst-voor-de-tandarts' en hoewel ik de eerste dag bijna 4,5 uur in de stoel heb doorgebracht had ik steeds het idee dat ze me heel goed in de gaten hielden. Steeds weer vroegen ze of het nog ging en of ik soms ergens pijn had of moe was. Ook gaven ze me updates; ze legden uit hoe ver ze met de huidige stap waren en wat de volgende stap zou zijn, mits ik daar niet te moe voor was. Als er ergens water of iets anders liep waar het niet lopen mocht, werd dat keurig weggezogen of gedept, echt keurig.
De verdovingsinjecties werden voorafgegaan door wat Dr. Halil ‘Banana Liquor’ noemde; een watje met een verdovend middel met een bananensmaak om mijn tandvlees te verdoven voordat hij de echte verdoving aanbracht. Daardoor voelde ik de naalden amper. Soms prikte hij te ver waardoor ik wel pijn voelde, maar doordat ze zeer alert waren, is dat slechts enkele keren voorgekomen.
Tijdens het afslijpen van al mijn voortanden met enge Dremel-achtige apparaten en waterkoeling keek ik lekker naar de grote flatscreen die daar hangt. Daarna hebben ze een paar afdrukken gemaakt en werd een tijdelijk bovengebit geplaatst wat er al veel beter uitzag dan mijn oorspronkelijke tanden.
Daar heb ik dinsdag en woensdag mee gelopen terwijl ik antibioticum slikte en drie keer per dag spoelde met een mondspoeling dat leek op Corsodyl. Mijn zus, moeder en stiefvader hebben me vergezeld en op de vrije dinsdag zijn we naar het Europese deel van Istanbul gegaan. We zijn geloof ik naar de Blauwe Moskee geweest en nog wat andere bezienswaardigheden, maar omdat de behandeling van maandag nogal ingrijpend was en ik onder de antibioticum en pijnstillers zat heb ik daar weinig van meegekregen. Overigens heb ik ook de bijwerkingen van de antibioticum en pijnstillers niet als vervelend ervaren. Ik voelde me 'anders' maar niet onprettig.
Woensdagmiddag werden de kronen en de brug gepast, maar mijn tandvlees was nog te gevoelig om dit permanent vast te zetten en van mij (en mijn zus die ook mee was) mocht het best nog een tintje witter. Bovendien was er iets teveel ruimte onder de brug, dus kreeg ik een soort tandvleesbehandeling en plaatste ze mijn andere tijdelijke tanden weer. Ook hebben ze mijn ondertanden en kiezen grondig gereinigd en een kroon geplaatst op een kies linksonder. Donderdag kreeg ik eerst een kleine verdoving voordat de uiteindelijke kronen werden geplaatst en kreeg ik een wortelkanaalbehandeling van iemand anders die daar schijnbaar beter in is. Ik merkte dat ‘De Slager’ zoals ik hem noemde (een grote man!) wat problemen had (hij zuchtte een paar keer en iemand heeft zijn voorhoofd vrijgemaakt van zweetdruppels en met een luchtinstrument zijn gezicht gekoeld), maar na het maken van een paar röntgenfoto’s bleek hij precies goed te zitten bij de zenuwen en was de vulli ng aan d e beurt die hij de dag erna heeft afgemaakt. Ik was eerst bang dat dat een net zo'n grote operatie zou zijn als bij mijn Nederlandse tandarts, maar ze hebben in de kliniek in Istanbul alle moderne apparatuur die je maar zou kunnen wensen binnen handbereik.
Ik had echt het idee dat er een team klaarstond voor mij en dat ze alle tijd voor me genomen hebben. Er hebben ik geloof wel vijf mensen zich met me bezig gehouden. Na een controle vrijdag en zaterdag zijn we zondag weer teruggegaan en nu (5 dagen na de behandeling) ben ik bijna van het gevoelige tandvlees af en kan ik weer zonder problemen breeduit glimlachen naar mensen.
Ik ben zeer tevreden met mijn nieuwe gebit en wellicht ga ik na een tijdje sparen nogmaals naar Istanbul voor mijn ondergebit. Daar hoeft minder aan te gebeuren, maar ze hebben me daar zo goed geholpen en vertrouwen gegeven dat ik daar nu niet bang meer voor ben.
EDIT: Het is nu (2 feb 2019) bijna 5 jaar later en nog steeds heb ik geen moment spijt. Mijn tanden zijn nog steeds mooi natuurlijk wit, er is niets afgebroken, er zit niets ongemakkelijks; ik ben nog steeds heel erg tevreden. AANRADER!
March 20, 2014
Unprompted review
